Analoge en digitale

codering

In de telecommunicatie onderscheiden we twee vormen om informatie te trans-porteren, namelijk analoog en digitaal. Een analoog signaal kan allerlei elektrische waarden hebben. Bij een digitaal signaal hebben we te maken met bits. Een bit heeft de waarde één (wel signaal) of nul (geen signaal). Door spraak toe te voeren aan een elektronische schakeling (A/D convertor), wordt het gedigitaliseerd. Dit nieuwe signaal bestaande uit énen en nullen, een bitstroom genaamd, kan nu door een computer bewerkt worden.

Door toevoeging van een tweede bitstroom, van een geheime samenstelling, ontstaat een geheel nieuw signaal. Het gecodeerde signaal wordt nu bijvoorbeeld verzonden door een radiozender. In de ontvanginstallatie is dezelfde geheime code ingebracht. Na ontvangst van het gecodeerde signaal, wordt deze weer terugvertaald naar een ongecodeerde bitstroom en daarna omgezet naar verstaanbare taal.

Datacommunicatie
Tot de jaren zestig is cryptografie het exclusieve domein van de overheid. Voor de gewone burgers is het iets dat vooral in de 'James Bond' sfeer thuis hoort. Maar nu er in onze samenleving steeds meer computers komen, die ook nog met elkaar moeten communiceren, verandert dat. Om de groeiende stroom van gegevensuitwisseling (datacommunicatie) te beschermen zijn mechanische codeermachines onbruikbaar. Een groot deel van het moderne dataverkeer wordt dan ook gecodeerd met behulp van computers.


Moderne computers zijn in staat om duizenden instructies per seconde te verwerken. Daardoor worden codeersystemen mogelijk die zo gecompliceerd zijn dat ze nooit handmatig of met mechanische apparaten mogelijk zouden zijn. Een bekend algoritme (een rekenvoorschrift) is DES, dat in 1976 door IBM en het Amerikaanse National Institute of Standards and Technology voor de Amerikaanse overheid is ontwikkeld.

We komen zelf ook steeds meer direct of indirect met cryptografie in aanraking. Om met een betaalpas of creditcard geld op te kunnen nemen gebruiken we een PIN-code. De combinatie van dit Persoonlijk Identificatie Nummer en de gecodeerde informatie die op het betaalpasje aanwezig is, vormen een sleutel voor DES, een vrijwel onbreekbare code. Ook een groot deel van het moderne dataverkeer wordt gecodeerd met behulp van computers. Deze moderne codes zoals DES en RSA zijn zelfs met de meest geavanceerde computers - nog - niet te kraken.